Hüseynim, nihavendim, Kerem meclisinde sâkim, “Ben varken ölüm yok, ölüm varken ben yokum!” diyordu Lucretius. Zavallı düşünür ölüm düşüncesinden o kadar ürkmüş olmalı ki, kendini rahatlatmak için bu sözü sarfetmiş. Aslında Lucretius’un mantığı doğru...